آموزش, دانستنی های لنز, لنز

پیر چشمی

پیرچشمی, از دست دادن طبیعی توانایی تمرکز دید نزدیک است که با افزایش سن اتفاق می افتد. بیشتر افراد زمانی که در دیدن نوشته های ریز به صورت واضح دچار مشکل میشوند، متوجه این عارضه می شوند.

حتی کسانی که پیشتر مشکل بینایی نداشته اند، با افزایش سن به پیرچشمی دچار خواهند شد.

 

 

علایم پیر چشمی

 

هنگامی که فرد دچار پیرچشمی میشود، باید موبایل و سایر اشیا را از خود دور نگه دارد تا واضح ببیند. وقتی که فرد این کار را انجام میدهد، اندازه ی اشیا به نسبت کوچک تر میشود و این روش یک راه حل موقتی و تا حدی موفق می باشد. علاوه بر این پیرچشمی میتواند باعث سردرد، خستگی چشم و تاری دید شود که همه ی اینها باعث میشوند که مطالعه و انجام کارهای نزدیک خسته کننده شوند.

 

 

علت پیرچشمی

 

پبرچشمی, فرآیندی مرتبط با سن است. با ضخیم شدن تدریجی و از دست دادن انعطاف پذیری لنز طبیعی داخل چشم، این عارضه اتفاق می افتد. این تغییرات وابسته به سن در پروتئین های موجود در لنز چشم اتفاق می افتد و باعث می شود که این لنز با گذشت زمان سخت تر شده و کشش آن کمتر شود. تغییرات مربوط به سن نیز در رشته های عضلانی اطراف عدسی رخ می دهد. با کشش کمتر، تمرکز روی اشیای نزدیک برای چشم دشوار می شود.

 

 

 

عوامل خطر برای پیرچشمی

 

برخی از بیماری ها و داروها می توانند باعث پیرچشمی در افراد کمتر از 40 سال شوند. هنگامی که علایم پیرچشمی زودتر از حد معمول رخ میدهد، به آن پیرچشمی زودرس می گویند. اگر علایم پیرچشمی را در سنی زودتر از شروع طبیعی آن مشاهده کردید، ممکن است نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد.

 

با وجود این موارد، شما در معرض پیرچشمی زودرس هستید:

 

  1. کم خونی
  2. بیماری های قلبی و عروقی
  3. دیابت یا مشکلات متابولیسم قند خون
  4. دوربینی، به این معنی که در دیدن اشیا نزدیک مشکل بیشتری نسبت به اشیا دور دارید.
  5. مولتیپل اسکلروزیس که یک بیماری خود ایمنی است و ستون فقرات و مغز شما را تحت تاثیر قرار میدهد.
  6. میاستنی گراویس، یک اختلال عصبی عضلانی است که بر اعصاب و عضلات شما تاثیر می گذارد
  7. ضربه یا بیماری چشم
  8. نارسایی عروقی یا جریان خونی ضعیف

 

 

برخی از داروهای تجویز شده و بدون نسخه می توانند توانایی چشم شما را برای تمرکز روی تصاویر نزدیک کاهش دهند. مصرف داروهای زیر میتواند شما را در معرض خطر بالاتری از پیرچشمی زودرس قرار دهد.

 

  1. داروهای ضد اضطراب
  2. داروهای ضد افسردگی
  3. آنتی هیستامین ها
  4. داروهای ضد روان پریشی
  5. داروهای ضد اسپاسم
  6. داروهای ادرارآور

 

عوامل دیگری که ممکن است شما را در معرض پیرچشمی زودرس قرار دهند عبارتند از:

  1. انجام جراحی های داخل چشمی
  2. داشتن رژیم غذایی ناسالم
  3. بیماری رفع فشار یا “خم شدن” که به طور معمول در غواصان اتفاق می افتد.
  4. مصرف الکل
  5. از نظر فیزیولوژیکی، بانوان نسبت به آقایان زودتر دچار این عارضه می شوند.

 

 

راه کارهای درمانی

 

پیرچشمی را میتوان با عینک (از جمله عینک مطالعه)، لنزهای تماسی و انجام عمل جراحی درمان کرد.

 

 

عینک

عینک های مخصوص با عدسی های پیشرونده، محبوب ترین راه حل پیرچشمی برای افراد بالای 40 سال هستند.

این عدسی های چند کانونی دید عالی را در تمام فواصل فراهم می کنند.

 

 

لنزهای تماسی

افرادی که دچار پیرچشمی شده اند، می توانند لنزهای تماسی چند کانونی را انتخاب کنند. روش دیگر اصلاح پیرچشمی، توسط لنزهای تماسی مونوویژن انجام پذیر است. در این روش، برای یک چشم لنز تماسی دوربین و برای چشم دیگر لنز تماسی نزدیک بین استفاده میشود. مغز می آموزد که برای انجام کارهای مختلف از یک چشم برای دور و از یک چشم برای نزدیک استفاده کند.

 

 

جراحی

اگر نمیخواهید از عینک یا لنز تماسی استفاده کنید، گزینه های جراحی برای پیرچشمی نیز موجود است که با مشورت چشم پزشک امکان پذیر است.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *