کاربرد عینک هوشمند ، انواع عینک هوشمند و آینده عینک هوشمند

برای قرن ها، هدف اصلی عینک بهبود بینایی تا بینایی ده از ده بوده. اما حالا که نزدیک به انتهای 2021 هستیم، عینک‌سازان به کمک پیشگامان اینترنت در تلاش هستن تا عینک‌های ما رو بیش از پیش هوشمندتر کنن.

کاربرد عینک هوشمند ، انواع عینک هوشمند و آینده عینک هوشمند

عینک هوشمند در دنیا چه جایگاهی داره؟ به بیان ساده، عینک هوشمند تلاشی برای آوردن اتصال بی سیم و تصویربرداری که در رایانه های خونگی و تلفن های همراه میبینیم به قاب و لنزهای عینکه.

همونطور که دیگه نمی تونیم زندگی بدون لپ تاپ یا تلفن همراه رو تصور کنیم، به زودی ممکنه همون تطبیق پذیری درباره‌ی عینک و حتی لنزهای تماسی‌مون هم پیش بیاد.

طبق معمول سالهای اخیر، گوگل بود که برای اولین بار مسیر رو هموار کرد؛ گوگل در سال 2013 با معرفی Google Glass Explorer این چشم انداز جدید از عینک رو راه اندازی کرد؛ به این امید که محبوبیت ساعت های هوشمند و سایر دستگاه های بی سیم پوشیدنی رو افزایش بده.

متأسفانه، اکسپلورر برای بیشتر افراد بسیار دست نیافتنی، کمی ناراحت کننده و زیادی گرون قیمت (1500 دلار) بود و باعث شد گوگل پس از 18 ماه عینک هوشمندش رو از بازار خارج کنه.

عینک هوشمند چطور کار میکنه؟

با این حال، عینک گوگل یک کهن الگوی ارزشمند عینک هوشمند رو ثابت کرد که سایر بازیگردانان فناوری به زودی اون رو اصلاح و روانه‌ی روزمرگی ما خواهند کرد. در اینجا نحوه کارکرد عینک های هوشمند رو میبینیم که توسط Google Glass به عینک های هوشمند اومده:

صدا: بلندگو برای ورودی‌های صوتی بی‌سیم و دریافت تماسهای تلفن همراه در انتهای تکیه‌گاه گوش قرار داره. صدا از طریق رسانایی استخوانی به جای هدایت و لرزش هوا از طریق کانال صوتی به گوش منتقل میشه.

هوشمندی: کامپیوتر واحد پردازش مرکزی (CPU) روی بازوی تکیه گاه گوش قرار داره که قلب تپنده‌ی فعالیتهای هوشمند عینکه.

میکروفون: میکروفون مکالمات تلفن همراه و جستجوی صوتی هندزفری در زیر یک لولا قرار داره. امروزه اکثر عینک‌های هوشمند میکروفون رو با یک بلندگوی میکرو برای بازخورد صوتی و اعلان‌ها و همچنین برای گوش دادن به موسیقی و پادکست و… جفت می‌کنن.

پروژکتور و منشور: این روش پروژکشن که در بالای قسمت بالایی لنز قرار داره، آینه منحنی یا ترکیب کننده آینه منحنی نامیده میشه و نمایشگرهای دیجیتالی تا حدی شفاف رو، بدون مخفی کردن نمای دنیای واقعی، ارائه میده (چیزی شبیه به HUD در بازیها و فیلمهای علمی تخیلی؛ مثلا نمایشگر دیجیتال سه بعدی داخل کلاه مرد آهنی.). برخی از تولیدکننده‌های امروزی نسخه‌ای جایگزین به نام اپتیک هولوگرافیک ارائه میدن. پوشش دیجیتالی متن و تصاویر در میدان دید ما کلیدی ست که تجربه‌ی عینک هوشمند رو جذاب و شاید در آینده ای نه چندان دور، حیاتی میکنه.

دوربین: در حالی که یک ویژگی آشکار در عصر ما سلفی بود، لنز دوربین در عینک گوگل یک تجربه ناخواسته جدید رو با خود به ارمغان آورد: نگرانی های مربوط به حریم خصوصی. بسیاری از تماشاگران در اصل از فیلمبرداری و ذخیره تصاویر بدون اجازه‌شون نگرانی‌های خاصی داشتند؛ واکنشی که ممکنه خروج اکسپلورر رو تسریع کرده باشه. در حالی که تولیدکنندگان هوشمند اکنون لنزهای دوربین را به اندازه‌ای کوچک می‌سازن که به ‌طور نامحسوس داخل قاب محصولاتشون قرار بگیره، تعدادی از آنها، از جمله Focals by North و Vue، اکنون مدل‌های بدون دوربین رو ارائه می‌کنن.

اگر مقاله‌ی ما راجع به عینک هوشمند شیائومی رو نخوندین، روی این عکس کلیک کنین…

با گفتار و افکارتون به شبکه های جهانی وصل بشین

شاید به اندازه پوشش های بصری عینک های هوشمند، راه های مختلفی برای کنترل اون ها وجود داشته باشه.

به جای صفحه کلید و ماوسی که همه ما به اونها عادت داریم، می‌تونیم عینک‌های هوشمند رو با لمس کردن، ضربه زدن یا کشیدن انگشت روی کنترل‌های تعبیه‌شده در قاب، شفاهی گفتن درخواست‌هامون مانند الکسا و سیری و/یا هدایت نمایشگرهای آن از طریق تلفن کنترل کنیم.

گزینه های دیگه‌ای که برای سازنده‌های عینک هوشمند در دسترسه عبارتن از: تشخیص حرکات سر، چشم و دست مثل تکان دادن سر یا نگاه کردن به بالا یا پایین، هدایت از طریق ردیابی چشم و حتی کنترل عینک با افکارمون (!).

عینک هوشمند و دید بهتر

همچنین توسعه دهنده‌ها نقش اصلی و آشکار همه عینک ها رو نادیده نگرفتن: بهتر دیدن.

چندین مدل از فناوری کریستال مایع استفاده می‌کنن تا کاربران بتونن سطح روشنایی رو که از لنزهای هوشمندشان میاد فیلتر کنن؛ کنترل میزان نور محیط در محیط طبیعی به کاربران کمک میکنه تا لنزهای عینک هوشمند خودشون رو بهینه کنن. برخی از این لنزها هم به تکنولوژی بلوکنترل مجهز شدن که اجازه‌ی ورود نور آبی ساطع شده از نمایشگرهای گوشی و تلویزیون و مانیتور و غیره رو میگیره که به حفظ سلامت چشم خیلی کمک میکنه.

یه سری از عینکهای هوشمند دقیقا از دل فیلمهای علمی تخیلی بیرون اومدن!

کاهش قیمت و افزوده شدن AR

در برابر ظاهر دردسرساز و قیمت بسیار بالا که اکسپلورر گوگل رو شکست داد، عینک‌های هوشمند با مدل‌های شیک و به روزی مثل Jins MEME، Meta Pro و WISEUP پیشرفتهای زیادی کردن.

آینده عینک هوشمند چطوره؟ در مشارکت اخیر شرکت متا (فیسبوک سابق) و شرکت مادر ری بن، قول داده شده که همکاری برای واقعیت افزوده خودشون رو هم با نام رمز Orion راه اندازی کنن.

طبق گزارش‌ها، اوریون که برای جایگزینی گوشی‌های هوشمند طراحی شده، از فناوری واقعیت افزوده (AR) برای پخش زنده تصاویر دیجیتال با کنترل صوتی از طریق دستیار دیجیتالی شبیه Siri استفاده میکنه و انتظار میره بین سال های 2023 تا 2025 وارد بازار بشه.

علاوه بر این، شرکت‌های بزرگ فناوری اپل و بوز هم عینک‌های هوشمند رو به‌عنوان یک تغییردهنده‌ی اصلی بازی در دهه‌ی آینده دنبال می‌کنن.

در حالی که جزئیات پروژه T228 اپل همچنان یک راز باقی مونده، اعتقاد بر اینه که این پروژه بر روی ترکیب واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در یک هدست تمرکز داره؛ دقیقا به همون روشی که پلتفرم محبوب ARKit برای توسعه دهندگان آیفون انجام داد.

در همین حال، Bose، یک برند بزرگ صوتی، در حال کار برای اتصال واقعیت افزوده مبتنی بر صدا، حسگرهای حرکتی و داده‌های GPS برای تولید ناوبری سه‌بعدی بلا درنگ و گشت‌های مجازی خیابانی در جاذبه‌هایی مانند بارها و رستوران‌هاست.

و خب… آمازون رو فراموش نکنیم! فریم های عینک آمازون اکو (با قیمت179.99 دلار) به صورت محدود ارائه میشن که الکسا رو ​​روی عینک های طبی شما قرار میدن.

این گجت شبیه هر عینک معمولیه؛ اما پاسخ‌های الکسا به سؤالات شما رو با احتیاط از طریق بلندگوهای کوچک کنار گوش‌ها بیان می‌کنه. همچنین می‌تونین برای دریافت اطلاعات بیشتر، یادآوری‌ها و استفاده از وسایل خانه هوشمندتون در حین حرکت، انگشت خودتون رو به کناره‌ی عینک بکشین.

عینک هوشمند: چالش ها و مشکلات

آموزش: عموم مردم نه تنها باید یاد بگیرن که چگونه ابزارهای جدید رو دقیقا در مقابل چشمانشون به کار بیاندازن، بلکه باید یاد بگیرن که چگونه به هجوم داده‌های بی‌سیم، تصویر و صدا از عینک‌هاشون واکنش نشون بدن.

آگاهی بینایی: عینک باید به عملکرد اصلی خود، یعنی اصلاح بینایی ادامه بده. افرادی که از عینک هوشمند استفاده می کنن باید سلامت بینایی خودشون رو کنترل کنن.

ایمنی: عینک های هوشمند پتانسیل قابل توجهی برای پرت کردن حواس کاربر دارن که میتونه خطر رو برای خودشون و دیگران به خصوص در حین رانندگی افزایش بده. بریتانیا به همین دلیل استفاده از عینک گوگل در هنگام رانندگی رو حتی قبل از ورود به خیابان ها ممنوع کرد.

امنیت: بدونین که اطلاعات شخصی که از طریق عینک هوشمند خود به اشتراک میذارین ممکنه ایمن نباشه. این احتمال که شما بدون اطلاع یا رضایت از دیگران عکس می گیرین یا از اونها فیلم می گیرین هم ممکنه از نظر اجتماعی ناخوشایند باشه!

مد: ظاهر یک مانع بزرگ برای خرید عینک گوگل بود. پیشرفت‌های فناوری بی‌سیم از اون زمان به بعد باید به عینک‌های هوشمند آینده این امکان رو بده که باریک و شیک باشن.

با وجود تمام فناوری شیشه های هوشمند در افق، یک چیز قطعیه: به زودی، دیگه هرگز به عینک یا از پشت عینک به همون شکل قبلی نگاه نخواهیم کرد.